مسئولیت کارشناسی قوه مجریه و رئیسجمهور در تمهید مقدمات برای عبور از بحران، در اجتناب از جنگ و در تمهید مذاکرات مسئولیت مهمی از منظر امنیت ملی است.
یک تحلیلگر سیاسی نوشت: شما میتوانید با سیاست ارزی دکتر همتی یا سیاست مسکن دکتر آخوندی مخالف باشید اما نمیتوانید این مخالفت را به انقلاب و اسلام و ارزشها نسبت دهید.
اینک در دهه سوم قرن ۲۱ باز هم دوباره جهان در توفانی از انقلاب بزرگ چهارم صنعتی و رقابتهای تجاری از آمریکا و چین و اروپا تا آسیا درگیر شده است. اینبار این هوش مصنوعی است که نقطه ثقل مبارزه قدرت جهانی شده است. این در حالی است که محافل تصمیمگیری اجرائی ما در این حوزه درگیر سادهترین امورند و گاه قشریترین تفکرات، با اعتمادبهنفس مثالزدنی، در پی تسلط بر نظام تصمیمگیریاند.
کیومرث اشتریان در یادداشتی تاکید می کند آیا ما عصبیتهای شخصی و قومی و قبیلهای خود را بر نظام بار کردهایم یا اینکه نظام حقوقی مستقل از این تمایلات بنا نهادهایم؟ البته پاسخ به این پرسش یکسان نیست. برخی چنین کردهایم و برخی چنان.
روزنامه اصلاح طلب نوشت: تحریم برای سالها ما را گرفتار خواهد کرد. اگر میگوییم باید ظرفیت تعامل با جهان را افزایش داد یا اگر میگوییم مذاکرات معطوف به حل مسئله در پیش بگیرید، به این معنا نیست که از استراتژیهای کلان آمریکا و اسرائیل ناآگاهیم یا به آن خوشبین هستیم.
معارضان سوریهای که اینک دامن قدرت گستردهاند، «نسخه بهروزشدهای» از سلفیهایی هستند که روزگاری چهرهای خونین از خود به یادگار گذاشته بودند. اینان همچون طالبان به بازسازی چهره خود پرداختهاند.
آقای دکتر پزشکیان در دوران مبارزات انتخاباتی شعار وفاق سر داد و با عباراتی ساده که مخصوص خود ایشان است، به توصیف آن پرداخت.
برخی فعالان سیاسی با رفتارهای خود حرکتهای طبیعی سیاسی-اجتماعی را به گروگان میگیرند.
جناب آقای ضرغامی گفتهاند: «درسهای ۸ تیر را به فضل الهی مرور خواهیم کرد/ بنای تاریخی روحانیت در کشور نیاز به مرمت دارد، جای مطهری خالی است».پاسخ این است: نمیتوانید.