سعید لیلاز معتقد است ایران بهدلیل بنبست حکمرانی و نبودِ آلترناتیو، بهسمت نوعی «بناپارتیسم» حرکت میکند، که با وجود فساد، ساختارها را قانونمند و کشور را وارد دوره گذار میکند.
حجتالاسلام والمسلمین محمدعلی رحمانی، از شاگردان امام خمینی گفت: امام از اول میگفت انقلاب، یک انقلاب فرهنگی است و باید مردم بیدار شوند. وقتی مردم بیدار شدند و حس دین خواهی در آنها به وجود آمد و خواستار یک حکومت مستقل، آزادی خواه و بر اساس دین باشند، آن موقع شاه نمیتواند کاری کند و همین هم شد.
مهدی پیراسته سفیر کبیر ایران در بغداد طی سالهای۱۳۴۳ تا ۱۳۴۶ در خاطرات خود، درباره واکنش شاه به جدایی بحرین از ایران مینویسد: «(شاه گفت) بحرین به چه درد من میخورد؟ دیگر نه مروارید دارد و نه نفت .
تصویری از خیابان ولیعصر(عج) تهران در سال ۱۳۳۴ ببینید.
خیابان ولیعصر (که پیش از انقلاب اسلامی به نام خیابان پهلوی شناخته میشد)، در دهه ۱۳۱۰ احداث شد و کاشت چنارهای آن از همان ابتدا بخشی از برنامه زیباسازی این خیابان بود.
پس از خلع قاجار و نقشی که رضاشاه و حامیان او در مجلس و فضای سیاسی کشور ایفا کردند، این بار در گامی فراتر می خواستند مقدمات سلطنت پهلوی را از طریق مجلس مؤسسان فراهم کنند. بر این اساس دست به مهندسی، دخل و تصرف و برنامه ریزی انتخابات برای کنار زدن مخالفان خود زدند به حدی که صدای اعتراض برخی ولایات در آمد.
نشست «پهلوی اول و مسئله بازبینی در تاریخ نفت» به همت اندیشکده مطالعات آسیایی ایرانیان، مرکز مطالعات علمی و پژوهشهای استراتژیک خاورمیانه و ماهنامهی وطنیولی روز چهارشنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۳ برگزار خواهد شد.