امروز زادروز مردی است که نخستین قصههایش را از زبان مردم کوچه و روستا شنید و سالها بعد همان صداها را به ادبیات ایران سپرد؛ محمود دولتآبادی، نویسندهای که زندگی را نوشت تا زندگی در کلمه ماندگار شود.
صد و چهل روز است که بعد از «آخرین پرواز» عمیق خوابیده است. در جنگ دوازدهروزه در تهران ماند و در شهر با دوچرخه میچرخید و به پویش «بهنام ایران» هم پیوست؛ از ایرانزمین گفت و اهمیت همبستگی مردم. حالا شاید بمبی در نزدیکی خانهاش افتاده باشد اما خواب عمیق و خیال پرواز اجازه ندهد روایتش را از آن بگوید، از وطن بگوید، از مردم ایران بگوید.
محمد دهقانی، نویسنده، مترجم، منتقد، روزنامهنگار و پژوهشگر ادبی با انتشار متنی در کانال تلگرامش نوشت: «دوستان! لطفاً کتابهای مرا بخرید و بخوانید. این فعلاً تنها آبباریکهای است که من برای معیشت و ادامه زندگی دارم.... من از دولت ایران نه حقوق میگیرم و نه یارانه. از سهام عدالتش هم هیچوقت برخوردار نبودهام و فقط سهام ظلمش نصیبم شده است....»
داور شیخاوندی جامعهشناس، استاد دانشگاه و نویسنده و مترجم در ۹۲ سالگی درگذشت.
در صد و بیست و پنجمین سالگرد درگذشت «اسکار وایلد»، نویسنده و شاعر مشهور ایرلندی، تصاویر و دستنوشتههای نادر او به حراج گذاشته میشوند.
در روزگاری که بساط قاچاقچیان در همه نقاط پررفت و آمد شهر گسترده شده است و کتابهای بدون مجوز آنها به سادگی عرضه میشود، ناشران باید با مسائلی مانند سانسور، مالیات و عوارض فروشگاه دست و پنجه نرم کنند.
هوشنگ مرادیکرمانی جراحی شد و اکنون در بخش مراقبتهای ویژه بستری است.
در مراسم نهایی اهدای جایزه مهرگان ادب در ششم آبانماه ۱۴۰۴، محمود دولتآبادی با اتفاق آرای داوران برای مجموعه آثار، برگزیده جایزه «یک عمر تلاش در عرصه نوشتن» شد.
در روزگاری که حتی نام یخچالهای ایرانی هم باید رنگ و لعاب خارجی داشته باشد تا در بازار دیده شود، پوریا عالمی، نویسنده و طنزپرداز، از مرگ تدریجی زبان فارسی میگوید؛ زبانی که نهتنها در تابلوها و کالاها، بلکه در ذهن و زبان کودکان ما هم کمرنگ شده و دارد از قاب زندگیمان حذف میشود. او هشدار میدهد: زبان فارسی اگر دیده نشود، شنیده هم نخواهد شد.
حدود یک هفته از درگذشت شهرام شاهرختاش میگذرد، اما پیکر این شاعر هنوز بلاتکلیف مانده است.