مهدی بازرگان
امام درباره سوبسید به میرحسین چه گفت؟/ امام به خلخالی گفت یک نفر بیشتر از موافقت شورا اضافه اعدام کنی بعدی خودت هستی/ نظام را با حرام نمیشود حفظ کرد
حجتالاسلام والمسلمین محمدعلی رحمانی، از شاگردان امام خمینی می گوید که روشنفکران و چهره های دانشگاهی در مواضع پیش از انقلاب امام بر ایشان تاثیرگذار نبودند. او حتی می گوید این مواضع ربطی به زندگی در غرب و فرانسه ندارد و ایشان از قبل از زندگی در نوفل لوشاتو مواضعشان روشن بوده است.
مردی که بدون حکم پادشاه یا رییس جمهور، نخست وزیر ایران شد/ عجیبترین اقدام مهندس بازرگان در سال ۵۸ / بازرگان حتی میان همفکرانش هم تنها بود
نام مهدی بازرگان با بسیاری از رخدادهای تاریخ معاصر گره خورده است. استاد و رییس بعدی دانشکدۀ فنی دانشگاه تهران سرگرم مباحث ترمودینامیک و تفسیر قرآن بود که به عنوان رییس هیأت خلع ید از شرکت نفت انگلستان و ایران راهی آبادان شد و در دولت دکتر مصدق معاون وزارت فرهنگ و سپس مجری پروژۀ لوله کشی آب تهران شد.
سید احمد خمینی: به طور قاطع و صریح ارتباط خود را با برادران و خواهران خط امام تکذیب میکنم
اگر امام بنا بود به حرف کسی توجه کنند... ۱۵ سال سکوت بیچونوچرای نجف در ایشان اثر میگذاشت و حرفهای مایوسکننده در آن دیار ایشان را عوض میکرد. اگر قرار بود حرفهای کسی در ایشان اثر کند نجف بودند و مسئلهی هجرتشان به پاریس پیش نمیآمد.
تحلیل مهندس بازرگان از اوضاع کشور، پس از هفده شهریور: رهبریِ فعالیتها از دست ما خارج شده است
در وضع فعلی کار طوری است که گردانندگی امور دست طرفداران (امام) خمینی است. دولت چرا در برنامه خود این همه مارکسیستها را بزرگ کرده؟ در صورتی که مارکسیستها به جز گروههای کوچک پایگاهی ندارند.
صادق طباطبایی: دولت بازرگان، مظلومترین دولت تاریخ است
دولت بازرگان از مظلومترین دولتهاست که در طول تاریخ ما وجود داشته است. دولتی با حداکثر مسئولیت و حداقل قدرت اجرایی، غیرعادلانهترین قضاوت است که متهم شود به سستی و کم کاری و اهمال...
بازرگان با این سه معیار آن دولت موقت متخصص را تشکیل داد /چون کراوات می زدند و کت و شلوار می پوشیدند فکر می کردند سرمایه دارند اما غیررانتی بودند و ساده
در بخشی از گزارش عصرایران با به مروری بر چینش کابینه دولت موقت آمده است: چون کت وشلوار میپوشیدند و اغلب کراوات میبستند و صورت میتراشیدند و فریاد نمیکشیدند خیلی ها فکر میکنند سرمایه دار بودند در حالی که اغلب زندگی حقوق بگیری و غیر رانتی و ساده داشتند.