معاون اول قوه قضائیه: آغوش این سرزمین به روی هموطنان مقیم خارج از کشور باز است.
در میدان سیاست، روایت اول چارچوبی است که ذهن مخاطب بر اساس آن، تمام دادههای بعدی را تفسیر میکند. هرکس زودتر روایت خود را تثبیت کند، نهتنها دستورکار رسانهای را تعیین میکند، بلکه طرف مقابل را ناگزیر به واکنش در زمین خود میسازد. در چنین شرایطی، تأخیر در روایتگری، بهمعنای واگذاری ابتکار عمل به طرف مقابل است.
انتشار یادداشت اخیر محمدجواد ظریف در نشریه معتبر «فارنافرز» موجی از واکنشهای چندلایه و گاه متناقض را در فضای سیاسی ایران برانگیخت. این واکنشها صرفا ارزیابی یک مقاله نبود، بلکه به صحنهای برای بروز گفتمانهای رقیب درباره سیاست خارجی، نسبت جنگ و دیپلماسی و جایگاه ایران در نظم جهانی تبدیل شد.
محمدجواد ظریف ضمن قدردانی از دختری که در تجمعات شبانه اقدام به آتش زدن تصویر او کرده بود، در پست اینستاگرام خود مطلبی منتشر کرد.
فعال سیاسی و رسانهای گفت: دولت باید بهدنبال گشایش در روابط بینالمللی باشد و تلاش کند فضای سیاست خارجی و دیپلماسی را فعال و موثر نگه دارد.
سردار حسین علایی گفت:نشانهای ندیدم که حاکمیت بخواهد تغییر پارادایم دهد.
دولت و دیگر نهادهای تصمیمگیری آنچنان خود را زیر خروار شبهمسئلهها و مسائل بیاهمیت درونسازمانی دفن میکنند که دیگر نمیتوانند به حل مسائل اساسی کشور ـ کاری که وظیفه ذاتی آنهاست ـ بپردازند.
پزشکان آن را «آنوریسم» مینامند؛ وضعیتی که در آن، دیوارهی یک شریان حیاتی بر اثر فشار مداوم، نازک و کشیده میشود. بیمار در ظاهر سالم است؛ راه میرود، سخن میگوید و به حیات روزمرهاش ادامه میدهد. اما در سکوتِ درون، فاجعهای در آستانه وقوع است.
سفیر اسبق ایران در کویت هشدار داد که سیاست «نه جنگ، نه صلح» خطرناکترین حالت برای کشور است و تاکید کرد: «منافع ملی ایجاب میکند وزارت امور خارجه عملکرد فعالتری داشته باشد و پای میز مذاکره بنشینیم.»
با توجه به نقش تعیینکنندهای که سیاست خارجی در شرایط حال و آینده کشور یافته و نظر به تعلیقی که از این رهگذر مبتلا به اقتصاد شده و شرایط «نه جنگ، نه صلحی» که توصیه به رفع آن شده است، در چند ماه گذشته سیاست خارجی و عملکرد وزارت خارجه بیش از پیش زیر ذرهبین بوده است.