پس از رویدادهای سال ۱۴۰۱ تعاملات رضا پهلوی با مقامات رژیم صهیونیستی، ازجمله بنیامین نتانیاهو در سال ۱۴۰۴ به حمایت علنی او از حمله به ایران و کشتار غیرنظامیان منجر شد.
امام جمعه اردبیل نوشت: طرف در خارج نشسته و آرزوی حاکمیت بر ایران دارد وقتی میخواهد به جمهوری اسلامی ایراد بگیرد میگوید چرا رودخانهها خشک شده است؟
هیچکس نشنید و ندید که بشار اسد از حمله اسرائیل به سوریه و جولانی حمایت بکند. یا همسرش استوری بگذارد و از اسرائیل بخواهد که روی سوریه بمب بریزد.
«تغییر رژیم باعث هرجومرج میشود.» این جمله دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا نشان می دهد حمایت از رضا پهلوی آمریکا ظاهرا بلاموضوع شده است.
جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی و امریکا علیه جمهوری اسلامی ایران، خسارات مادی و معنوی فراوانی به ملت ایران تحمیل کرد که جبران بخشی ناممکن و بخشی دیگر بسیار زمانبر خواهد بود، اما این جنگ، بسیاری از مرزها را روشن کرد؛ مرد و نامرد را از هم جدا کرد، وطن دوست و وطنفروش را نیز. حتی مرزهای اپوزیسیون را هم جابهجا کرد.
رضا پهلوی، چهرهای است که زندگیاش همواره در کانون توجهات و بحثهای عمومی قرار داشته است. زندگی طولانی او در تبعید، هویتاش را بهشکلی پیچیده درآورده، بهگونهایکه میهن برای او به یک مفهوم نوستالژیک تبدیل شده است.
براندازان ایرانی وضعیت ترحمبرانگیزی دارند، سالهاست به نوعی از بیچارگی دچار شدهاند که به هر چیزی برای تغییر نظام در ایران چنگ میزنند و درنهایت هم نهتنها به آنچه میخواهند نمیرسند، بلکه از قضا روزبهروز عقبتر میروند.
محمدجواد آذری جهرمی وزیر ارتباطات دولت دوازدهم در کانال تلگرامی خودش به بیانیه ای که رضا پهلوی در مورد مذاکرات منتشر کرده بود واکنش نشان داد.
سایت عصرایران در یادداشتی به اظهارات اخیر رضا پهلوی و اکنش نشان داد و نوشت: او همانند پدرش قبلا این از این عبارت در پیامهایش استفاده میکرد: «من به عنوان پشتیبان ملت ایران». یا جملاتی از این دست. به هر حال این ادبیات نه تنها فروتنانه نیست، بلکه از نوعی تکبر خبر میدهد. گویی که گوینده خودش را تافتۀ جدابافته میداند.
رضا پهلوی از چهرههای شاخص اپوزیسیون ایرانی در حساب کاربری خود اعلام کرد که اول آبان ماه، به همراه مادرش فرح پهلوی جایزه معمار صلح بنیاد ریچارد نیکسون را دریافت میکند.