امیر اکرمینیا با حضور در محل وزارت امور خارجه با «اسماعیل بقایی» دیدار و گفتوگو کرد.
ملت ما از مطالبه غرامت و خسارت و تاوان و تنبیه متجاوز و رفع شرّ او کوتاه نخواهد آمد و از حکمرانی بر تنگه هرمز به عنوان حاکمیت سرزمینی خود عقب نخواهد نشست. سلاح بازدارنده کشور در مقابل جنگ موجودیتی، قابل مذاکره و معامله نیست.
در فضای ملتهب کنونی که تحرکات نظامی ایالاتمتحده و رژیم صهیونیستی در منطقه به اوج رسیده و از احتمال حملات زیربنایی و حتی احتمال بهکارگیری تسلیحات غیرمتعارف حکایت دارد، چرا جمهوری اسلامی ایران علیرغم آگاهی از این تهدیدات، از انجام یک «حمله پیشدستانه» همهجانبه علیه منافع و پایگاههای دشمن اجتناب میکند؟ آیا این رویکرد نشانهای از تعلل است یا بخشی از یک راهبرد کلان پیچیده؟ پاسخ به این پرسش را باید در درهمتنیدگی «عقلانیت سیاسی»، «محاسبات فنی نظامی» و «الزامات گذار تاریخی» جستوجو کرد.
سیدمحمود نبویان نماینده جبهه پایداری که او را به عنوان یکی از اعضای هیئت دیپلماتیک ایران به مذاکرات پاکستان برده بودند، در مطلبی سرگشاده از محمدباقر قالیباف خواسته است اصحاب برجام را از تیم مذاکرهکننده حذف کند.
جنگ باوجود همه بدیهای منسوب و قابل تأیید، میتواند فوایدی نیز برای کشورهای جنگ زده داشته باشد. این فواید، ریشه در بررسی و تحلیل مناسب جنگ و استخراج و کاربست درسآموختهها و یافتههای جنگ دارد.
در یکی از اجتماعات مردمی این بحث را مطرح کردم که کسانی که امروز دیپلماسی را زیر سوال میبرند یا درکی از حکمرانی ندارند یا در چارچوب رقابتهای سیاسی و جناحی، سعی دارند جلوی رشد رقیب را بگیرند.
در تحلیل وضعیت کنونی کشورمان، اگر از هیجان فاصله بگیریم و به صحنه نگاه کنیم، با یک واقعیت مهم روبهرو میشویم که نه سناریوی «توافق بزرگ» محتمل است و نه «شکست کامل». لابد محتملترین وضعیت، یک تعادل میانی یعنی توافقی محدود، مرحلهای و شکننده با هدف مدیریت و عبور از بحران است.
سیدمجید موسوی در پیام هفته پیش خود خطاب به مردم ایران، یک موازنه جدید منطقهای را هم اعلام کرد.
صندوق بینالمللی پول در آخرین گزارش از چشمانداز اقتصادی کشورهای جهان در سال 2026، وضعیت برخی متغیرهای کلان اقتصادی ایران را نیز پیشبینی کرده است.
پس از توییت عراقچی، موجی از نگرانی شکل گرفت که البته یکیدو ساعت بعد، با مصاحبه یک منبع آگاه، بخش مهمی از ابهامات برطرف شد.