استاد هوشنگ جزی‌زاده در کنار مزار حسن کسایی آرام گرفت

معاون امور هنری و سینمایی اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان گفت: پیکر استاد هوشنگ جزی‌زاده یکشنبه از ساعت ۹ صبح در اصفهان تشییع و در کنار مزار استاد حسن کسایی پیشکسوت موسیقی به خاک سپرده شد.

به گزارش پایگاه خبری راه نو آنلاین به نقل از ایرنا، رضا دهقانی افزود: پیکر مرحوم استاد هوشنگ جزی‌زاده پیشکسوت و از مفاخر هنرهای تجسمی ایران یکشنبه ساعت ۹ صبح از روبه‌روی مسجد رکن‌الملک اصفهان تشییع و در تکیه سیدالعراقین تخت فولاد، در کنار مزار استاد حسن کسایی به خاک سپرده شد.

امیرهوشنگ جزی‌زاده، هنرمند برجسته و پیشکسوت هنرهای تجسمی ایران، سحرگاه پنجشنبه هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، در سن ۹۲ سالگی به دلیل کهولت سن دارفانی را وداع گفت.

وی در هفتم اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۱۲ در اصفهان متولد شد و بیش از هشت دهه از عمر خود را در مسیر خلق آثار هنری گذراند. در کارنامه هنری او، آثاری در حوزه‌های مختلفی چون نگارگری، طراحی، نقاشی ایرانی، صنایع دستی، فرش، معماری و طراحی شهری به چشم می‌خورد.

این استاد پیشکسوت از هنرآموختگان دوره نخست هنرستان هنرهای زیبای اصفهان و از شاگردان استاد عیسی بهادری بود.

این هنرمند بی‌نظیر اصفهانی همواره در آثار خود نگاهی تلفیقی میان سنت و نوآوری داشت و با بهره‌گیری از اصول هنر ایرانی، توانست این اصول را در قالب‌های نوین و با دیدگاهی خلاقانه عرضه کند.

آثار استاد جزی‌زاده در زمینه‌های مختلف، به‌ویژه در حوزه‌های خاتم‌کاری و قلم‌زنی، ماندگاری ویژه‌ای یافته است چراکه طراحی‌های او که مبنای آثار استادان نامدار این رشته‌ها قرار گرفته، بر فلزات و چوب‌ها اجرا شد و به عنوان گنجینه‌ای از هنرهای سنتی ایران در موزه‌ها و مجموعه‌های هنری ایران و جهان حفظ شده است.

علاوه بر این، طراحی‌های استاد در عرصه فرش نیز همچنان الهام‌بخش بسیاری از قالیبافان و هنرمندان این عرصه است.

حضور استاد جزی‌زاده در سیمای شهری اصفهان نیز برجسته بود. از آرایه‌های معماری بناهایی چون آرامگاه صائب تبریزی و هتل عباسی تا طراحی تابلوهای شش ضلعی نام خیابان‌ها با نقوش اسلیمی، همگی نشان از نگاهی عمیق و زیباشناسانه به هنر ایرانی دارند.

جزی زاده هنری را می‌خواست که نه فقط در تابلوها بلکه در زندگی روزمره و در فضاهای شهری جریان داشته باشد؛ این‌چنین بود که آثار او جزئی از هویت بصری و فرهنگی شهر اصفهان و ایران شد.

استاد امیرهوشنگ جزی‌زاده در طول سال‌های فعالیت خود، مرز میان هنر و کارکرد را از میان برداشت و به هنر بُعدی کاربردی بخشید.