مطالبه «برچیده شدن شورای پروانه ساخت و پایان ممیزی فیلمنامهها»، دست کم به دولت هفتم برمیگردد؛ به دوران ریاست جمهوری سیدمحمد خاتمی، زمانی که سیدعطاالله مهاجرانی و بعدتر احمد مسجدجامعی وزیر فرهنگ و ارشاد بودند و سیفالله داد، معاون سینمایی. این مطالبه اما از دولت هفتم تا دولت چهاردهم به ثمر نرسید. پس، تیر ۱۴۰۳، کانون کارگردانان خانه سینما بار دیگر در نامهای، اینبار خطاب به مسعود پزشکیان نوشت: «ما خواهان حذف هرگونه نظارتی قبل از ساخت فیلم هستیم و پروانه ساخت باید حذف شود.»
داریوش فرهنگ، بازیگر و کارگردان پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون ایران با مرور کارنامه ۵۶ سالهاش از تجربه سانسور در آثارش گفت.
با انتشار لایحهای تحت عنوان «انتشار اخبار خلاف واقع در فضای مجازی»، موجی از انتقادات متوجه دولت چهاردهم به ریاست مسعود پزشکیان شده است.
«صداوسیما در اختیار ملت نیست، در اختیار یک جناح و گروه هم نیست، در اختیار یک گروهک است، آیا آزادی وجود دارد؟ اگر حاکمیت ملی نباشد، استقلال هم نیست. اگر یک جناح اقلیت حاکم باشد استقلال نیست، چون حاکمیت ملی نیست. تا این را حل نکنیم استقلال و آزادی تأمین نمیشود.»
اشاره به خبر شهادت یحیی سنوار در تلویزیون ایران پس از یک روز از وقوع آن، تکاندهنده بود. نه از این حیث که مردم از این خبر بیاطلاع مانده بودند، چراکه در همین فاصله هزاران پست و نظر در فضای مجازی و سایتهای گوناگون حتی رسانههای حکومتی در این مورد منتشر شده بود و کسی نیازی به اطلاعرسانی صدا و سیما نداشت.
دکتر محمد فاضلی جامعه شناس به موضوع ممیزی کتاب پرداخته است.
انتشار خبرها و عکسهای خودکشی باید با ملاحظات زیادی صورت گیرد، عمدهترین دلیل آن هم صیانت از روان افراد بیمار در معرض خطر است که امکان دارد با دنبال کردن جزئیات حادثه دست به این رفتار پرخطر بزنند. با این حال هستند رسانهها یا افرادی که بدون در نظر گرفتن ملاحظات اجتماعی و پیامدهای ناگواری که این مسئله به دنبال دارد، پروایی از انتشار خبر و عکسهای خودکشی ندارند.