آقای رئیس جمهور آن روز که زیر بمباران، پیاده در راهپیمایی روز قدس تهران قدم زدید، شجاعتتان را در خیابان دیدیم. امروز همان شجاعت را پشت تریبون سازمان ملل دیدیم. آنجا که در قلب نیویورک، بیپرده از منطق مقاومت ایران گفتید و کارنامه خونین آمریکا را در کشور خودش به تمام جهان نشان دادید.
سخنگوی سپاه گفت: جزئیات سلاح جدید قابل بیان نیست اما در یک تست عملیاتی علیه ناو هواپیمابر مورد آزمایش قرار گرفت و آزمایش آن با موفقیت انجام شد.
دبیر شورای عالی امنیت ملی گفت: به هیچ وجه به آمریکا اعتماد نداریم و آنها باید اقدام عملی انجام دهند تا اطمینان ما را جلب کنند.
دستیار و مشاور عالی فرمانده کل قوا در پیامی نوشت: تظاهر به فتح نشان شکست و قبول چند قطبی شدن قدرت و امنیت بینالملل است.
سردار محبی به شکار یک فروند زیر سطحی هوشمند آمریکایی در تنگه هرمز توسط سپاه واکنش نشان داد.
سعید جلیلی که از منتقدان سرسخت برجام و مذاکره با آمریکا به شمار می رود، در روزهای گذشته به «صلح حدیبیه» و ابتکار پیامبر برای عبور از شرایط جنگ استناد کرده است؛ حال سوال این است که آیا شرایط جدید، ادبیات رئیس دولت سایه را تغییر داده است؟
رئیس مجلس خطاب به هگست نوشت: اگر به داراییهای ما حمله کنید، مورد حمله قرار خواهید گرفت. ما این توانایی را قبلاً ثابت کردهایم. از پایگاههای نظامیتان که غیرعملیاتی شدهاند، بپرسید.
آینده میدان نبرد پیچیده با امریکا را میتوان در قالب دو رویکرد اصلی که به موازات یکدیگر در جریان هستند، تحلیل کرد.
دورزدن تنگه هرمز بهآسانی ادعایش نیست. اهمیت این آبراهه فراتر از نفت است و اگر قابل دورزدن بود، دشمن مدتها قبل با فراغبال آن را اجرایی میکرد. جبهه مقابل البته تا جایی که ممکن بوده این کار را انجام داده است و مهندسی کاهش اهمیت هرمز نیز محدود به خطوط لوله نیست؛ بلکه باید انقلاب نفت شیل در آمریکا را هم در آن لحاظ کرد. از شیل تا خطوط لوله ایجاد شده هرچند بار دشمن را سبک کردند؛ اما انسداد هرمز کارساز باقی ماند.
آمریکا دیگر پنهان نمیکند که هدفش از فشار بر ایران، تغییر رفتار یا گرفتن امتیاز در پای میز مذاکره نیست. سخن از جنگ اقتصادی سخت، فرسایش توان ملی و حتی تغییر یا سرنگونی نظام سیاسی به میان آمده است. دشمن رذیلانه برای یک نبرد فرسایشی، عزم خود را جزم کرده و ظاهراً میداند کجا و چگونه باید فشار را بیشتر کند.