پدربزرگ و مادربزرگ بودن چگونه سلامت شما را بهبود میبخشد؟
به گزارش پایگاه خبری راه نو آنلاین، وقتی نوزادی به خانواده اضافه میشود، خیلی چیزها تغییر میکند، نه فقط برای والدین که برای پدربزرگها و مادربزرگها هم. آیا داشتن نوه در سلامت جسمی و روانی افراد مسن تغییر ایجاد میکند؟ متخصصان پزشکی میگویند بیشک.
دکتر ماریا کارنی، رئیس بخش طب سالمندان و تسکینی در مرکز سلامت نورثول (Northwell Health) نیویورک و یکی از نویسندگان کتاب «انقلاب سالمندی: تاریخچه مراقبتهای بهداشتی سالمندان و آنچه واقعا برای سالمندان مهم است»، معتقد است: «پدربزرگ و مادربزرگی قصهگو، فعال و حمایتگر بودن، سلامت فرد را تقویت میکند.» کارنی که نزدیک به ۳۰ سال در کار درمان و مراقبت از سالمندان بوده است، میگوید که ادبیات پزشکی از این باور پشتیبانی میکند: «آنچه به عنوان عناصر کلیدی دیدهام، احساس هدفمندی، فعال ماندن و سپاسگزاری است.»
دکتر کانرامون واتاناسانتورن، مدیر پزشکی مرکز «سالمندی بهتر» در بیمارستان سنت برنارد در شیکاگو، هم میگوید: «از نظر فرهنگی، مردم اغلب میگویند که پدربزرگ و مادربزرگ شدن میتواند شما را جوان نگه دارد که نشاندهنده شادی، انرژی و حس تازهای از هدف است که نوهها میتوانند به زندگی فرد، بهویژه سالمندان تزریق کنند.» از آنجایی که سالمندان اغلب به دلیل منزویتر شدن در سنین بالاتر با افسردگی مواجه میشوند، نوهها میتوانند بهعنوان ضربهگیر و سپر عمل کنند: او میگوید: «بسیاری از پدربزرگها و مادربزرگها پس از داشتن نوه، خود را فعالتر، سرزندهتر و درگیرتر با جهان اطراف توصیف کردهاند.» حس ارتباط و هدفی که از این روابط ناشی میشود، ممکن است به کُندشدن برخی از جنبههای پیری کمک کند و بهطور کلی باعث سلامت روان بهتر و کیفیت زندگی بالاتر شود.
نوهها شما را خوشحال میکنند
دکتر ویلیام هانگ، استاد طب سالمندان و طب تسکینی در دانشکده پزشکی آیکان در بیمارستان ماونت ساینای نیویورک، میگوید: «به عنوان پدربزرگ و مادربزرگ، ممکن است احساس بهتر و روحیه شادتری داشته باشید. تحقیقات نشان میدهد که پدربزرگها و مادربزرگها معمولا سلامت، شادی و تنهایی کمتری نسبت به همسالان بدون نوه خود دارند.» هانگ تعجب نمیکند که برخی از بیماران او هنگام صحبت در مورد رابطه نزدیک خود با نوهشان سرشار از غرور و افتخارند. (هانگ گوشزد میکند که برخی از این مزایای سلامتی ممکن است در موقعیتهای استرسزاتر، مانند پدربزرگ و مادربزرگی که حضانت را بر عهده دارند، کاهش یابد.)
واتاناسانتورن هم توضیح میدهد: «در سطح بیولوژیکی، تعامل عاطفی با نوهها باعث آزاد شدن هورمونهای آرامشبخش مانند اکسیتوسین و اندورفین میشود که به کاهش استرس و افزایش شادی کمک میکنند. احساس مفید بودن نیز نقشی مهم در رضایت از زندگی دارد، بنابراین به دست آوردن حس هدفمندی جدید به شما برای حفظ بهتر سلامتتان انگیزه میدهد.»
آنها شما را به حرکت وا میدارند
بچهها علاوه بر افزایش شادی، شما را به حرکت وا میدارند. واتاناسانتورن میگوید: «این میتواند مانند پیادهروی در پارک، بازی کردن یا صرفا حرکت سریعتر و بیشتر باشد. تحقیقات نشان میدهد که پدربزرگها و مادربزرگها از نظر جسمی فعالتر از بزرگسالان همسن خود هستند که این نوع مراقبت از کودک را انجام نمیدهند.» او میافزاید: «فعالتر شدن با طول عمر بیشتر و وضعیت بهتر سلامتی مرتبط است.»
کارنی هم معتقد است که این فعالیت بدنی نه تنها به جلوگیری از اضافهوزن و تقویت استخوانها و مفاصل، بلکه به بهبود خلقوخو نیز کمک میکند، زیرا یکی از بهترین درمانهای افسردگی، فعالیت بدنی است.
آنها شما را هوشیار و فعال نگه میدارند
واتاناسانتورن میگوید: «تعامل با نوهها اغلب شامل یادگیری چیزهای تازه، سازگاری با فناوری جدید و انجام بازیهای خلاقانه یا حل مسئله است.» کمک به انجام تکالیف، خواندن داستان، بازیکردن و … همگی مغز را به چالش میکشند و عملکردهای شناختی را تقویت میکنند. تحقیقات این موضوع را تأیید میکند. پدربزرگها و مادربزرگها، به ویژه زنان، در مقایسه با کسانی که با نوهها معاشرت ندارند، عملکرد شناختی بالاتری دارند.
تعمیق پیوندهای خانوادگی و گسترش شبکه حمایت اجتماعی
دلیل دیگری که داشتن نوه میتواند سلامت شما را در سالهای طلایی زندگیتان تقویت کند، تعمیق پیوندهای خانوادگی و گسترش شبکه حمایت اجتماعی (تمام افرادی که با آنها در ارتباط هستید) شماست.
کارنی میگوید: «این شبکه حمایت اجتماعی برای طول عمر و سلامت در هر سنی حیاتی است و اغلب منجر به ارتباط بیشتر با جامعه نیز میشود. انجام فعالیتهای جدید با نوهتان، شما را به سازمانها، افراد و همسایگان تازهای پیوند میدهد که زندگی را غنیتر میکند.»
ایجاد این ارتباطات همچنین تأثیر مثبتی بر سلامت مغز شما دارد. واتاناسانتورن در پایان میگوید: «معاشرت با فرزندان و نوهها همچنین به معنای کمتر شدن انزوای اجتماعی است. انزوای اجتماعی -که بر اثر آن مغز برای مدتی طولانی کمتر درگیر میشود- ممکن است منجر به اختلالات و زوال عصبی شود. تحقیقی با عنوان « Berlin Aging Study » در طول دورهای 20 ساله، نشان داد افراد مسنی که از نوههایشان مراقبت میکردند در مقایسه با کسانی که این کار را نمیکردند، کمتر در خطر مرگ بودند که نشان میدهد تعامل عاطفی و اجتماعی پدربزرگها و مادربزرگها با نوهها، طول عمر را افزایش میدهد.»
مترجم: فرشته کیانی
منبع: تایم
ارسال دیدگاه